Szczury jako szkodniki
Szczury należą do rodziny myszowatych, która pochodzi z południowo-wschodniej Azji. Tu rodzina ta wydzieliła się z chomikowatych w okresie trzeciorzędu, dokładniej w epoce pliocenu. Szczury pojawiły się na ziemi najprawdopodobniej około 50 milionów lat temu, a więc o wiele wcześniej niż człowiek. Na świecie wyodrębniono 570 ras tych gryzoni, a wszystkie są szkodnikami, nękającymi zarówno kraje cywilizowane, jak i ubogie i głodujące. Zjadają i niszczą one wiele ton żywności rocznie, roznoszą choroby zakaźne oraz potrafią atakować młode zwierzęta gospodarskie. Walka ze szczurami jest kosztowna, czasochłonna, a wymyślne metody szybko okazują się bezużyteczne wobec tych gryzoni. Są one silne, inteligentne i bardzo ostrożne - omijają nieznane sobie urządzenia i miejsca, a do podstawionej karmy odnoszą się z dużą rezerwą. Zwykle do zjedzenia jej wysyłają jednego ze słabszych członków ogromnego szczurzego stada, który jest przez kilka następnych dni uważnie obserwowany. Jeśli efekt takiej próby jest pozytywny, karma zostaje rozdzielona pomiędzy pozostałe gryzonie ze stada. Do zmniejszenia populacji tych gryzoni używa się więc środków wywołujących choroby niezakaźne, takie jak bezpłodność czy hemofilia. Odszczurzanie wymaga dużych nakładów finansowych oraz powinno obejmować jednocześnie cały teren, na którym występują szczury. Skuteczna jest również bariera dźwiękowa, emitująca niesłyszalne dla człowieka fale dźwiękowe. Odstrasza ona gryzonie od chłodni czy magazynów.